АЛЛОҲГА ҚАНДАЙ ҚИЛИБ ИТОАТ ҚИЛИНАДИ?

-


Нисо сурасининг 59-оятида шундай дейилади:

"Эй иймон келтирганлар. Аллоҳга итоат этинг. Пайғамбарга итоат этинг. Ва Улул амрга (ўзингиздан бўлган иш эгаларига) ҳам. Агар бирор масалада ихтилофга тушсангиз, агар Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган бўлсангиз, уни Аллоҳга ва Расулга ҳавола қилинг. Бу энг тўғри ва гўзал ечимдир.“ (Нисо, 59)

Оятда итоат уч даражада келади:

Аллоҳга итоат.

Пайғамбарга итоат.

Улул амрга итоат.

Учала итоат ҳам "мутлақ“ тарзда айтилган. Ҳеч қандай чеклов йўқ, истисно йўқ, шарт қўйилмаган.

Агар бу итоат ҳар қандай ҳукмдорга тегишли деб талқин қилинса, демак фосиқ, золим, ҳатто Пайғамбарга қарши чиққан бўлса ҳам, унга бўйин эгиш вожиб бўлиб қолади. Бу эса Қуръонга ҳам, суннатга ҳам, ақлга ҳам тўғри келмайди.

Чунки Қуръон золимларга мойил бўлишни қатъиян ман қилади:

"Золимларга мойил бўлмангиз. Акс ҳолда Дўзах ўти сизга тегади.“ (Ҳуд, 113)

Шунинг учун оятдаги "улул амр“ деганда ҳар қандай ҳукмдор ёки ҳар қандай раҳбарни назарда тута олмаймиз. Улар нафси покланиб камолотга эришган, гуноҳга бошламайдиган, Аллоҳ амрига хилоф қилмайдиган, Пайғамбар суннатидан айрилмайдиган зотлар бўлиши керак.

Сунний манбаларида ҳам шуни қувватлаган ривоятлар бор.

Расулуллоҳ шундай деганлар:

"Мен сизларга икки оғир нарса қолдириб кетаман. Аллоҳнинг Китоби ва Аҳли Байтим. Улардан ажралмасанглар, ҳеч қачон залолатга тушмайсизлар.“

(Термизий, Манакиб боби)

Яна дедилар:

"Али ҳақ биландир ва ҳақ Али биландир.“

(Термизий, 3712)

Бу Али розияллоҳу анҳу ҳақдан айрилмаслигини, ботилга қаттиқ қарши турадиган раҳбар эканини кўрсатади.

Ҳоким ривоят қилган ҳадисда эса шундай дейилган:

"Умматимда халифалар (Аллоҳ тайинлаган валийлар) ўн икки нафар бўлади. Улар барчаси Қурайшдан.“

(Ҳоким, ал-Мустадрак; Байҳақий тасдиқлаган)

Бу хабар Исломдаги махсус Аллоҳ томонидан муқаррар қилинган раҳбарлик силсиласига ишора қилади. Аҳли Байт ривоятлари эса бу силсила Алидан бошланиб, Маҳдий алайҳиссалом билан якунланишини очиқ айтади.

Шунинг учун Нисо сурасининг 59-оятидаги "улул амр“ — нафси покланиб камолотга эришган, Пайғамбар йўлидан четга чиқмайдиган Аҳли Байт имомлари ва бугунги кунда маҳдийлардир. Итоатнинг ҳақиқий муддаоси — шу зотлардир.

ИМОМ МАҲДИЙ Таълимотлари - YouTube

https://t.me/s/Mahdiyansorlari


Кутилган Имом Маҳдий келди. Мазкур каналда ёритиладиган мавзулар Муҳаммад ал-Маҳдийнинг элчилари Аҳмад ал-Ҳасан ва Аба Содиқ таълимотларига асосланади. Исломдан фақат унинг исми, Қуръондан ҳарфлари қолди. Халқлардан ҳидоят кўтарилди, уламодан илм. Ерни адолатсизлик ва зулм қоплади. Бу Қиёмат замонида узр қолмади: ҳақ айтилди, гувоҳ келди, мезон қўйилди. Танлов сизда.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

АЛЛОҲНИНГ АЛ-ЛАТИФ ИСМИ ВА МАЪНОСИ

-
  Аллоҳ Ўзини Ал-Латиф — Энг Нозик, Энг Меҳрибон, Энг Латофатли Зот — деб Қуръонда етти марта зикр қилади. Ал-Латиф — бандаларининг ишларини улар сезмаган ҳолда, энг фойдали ва энг гўзал тарзда бошқарувчи Зотдир. У бандасига нисбатан ўта меҳрибон, юмшоқ, раҳмлидир; айни пайтда У банданинг ҳолатини, амалларини, қалбида нима борлигини, фикрлари ва истакларини тўлиқ билувчидир. Энг Меҳрибон, Энг Нозик, Лутф Соҳиби Зот Латиф сўзи лом–то–фа илдизидан келиб чиққан бўлиб, тўртта асосий маънони англатади: меҳрибон, юмшоқ, мулойим, раҳмли бўлиш ва яхшилик ато этиш; нозик, латофатли ва нафис бўлиш; жуда нозик тарзда таъсир қилиш ва барча майда тафсилотларни билиш; ҳолат ва шароитларни инобатга олган ҳолда муомала қилиш. Бу илдиз Қуръонда саккиз марта, икки хил шаклда келган. Масалан: وَلْيَتَلَطَّفْ (эҳтиёткор бўлсин), لَطِيفٌ (Ўта Нозик). Луғавий жиҳатдан лутф тушунчаси шунчалик мулойим яхшиликни англатадики, инсон уни ҳатто сезмай ҳам қолади; шунингдек, жуда нозик, кўз...
Давомини ўқинг

Инсон онгидаги туб инқилоб ҳақида

-
Инсон ўз онгида туб, кескин ўзгариш қилиши ҳақиқатан ҳам мумкинми? Мен ташқи нарсаларни - бузуқ ҳукумат лар, қулаётган иқтисод, ифлос муҳитни эмас, ични — инсон онгини назарда тутаяпман. Чунки биз кўраётган дунё инсон онги қандай бўлса шундай шаклда кўринади. Демак, асосий савол шу: сиз ва мен ўз онгимизда тўлиқ инқилоб қила оламизми? Аслида дунё доим инқирозда бўлган. Лекин ҳозирги инқироз, кўпчилик ҳис қилаётган инқироз — онгнинг ўзидаги инқироз. У энди эски қолиплар, эски меъёрлар, маъносини йўқотган анъаналар билан яшай олмайди. Биз инқироздамиз, чунки маълум бир яшаш тарзи — уни америкалик, европалик ёки осиёлик деб аташдан қатъи назар — инсон қалбида тинчлик, муҳаббат, озодликни пайдо қила олмади. Агар дунёга диққат билан қарасангиз, даҳшатли азоб-уқубат, доимий тўқнашув, ғоялар урушлари, бир-биримизга қилаётган зўравонликлар ва ички агрессия кўринади. Шу билан бирга технологияда улкан тараққиётни ҳам кўрамиз: биз уча оламиз, осмонўпар бинолар қура оламиз, бир зумда дунёнинг ...
Давомини ўқинг

ҲАҚИҚИЙ ТАВҲИД ВА ЯГОНА БОШҚАРУВ ТИЗИМИ

-
  Тавҳид — Аллоҳни ягона Зот сифатида тан олиш, Унинг ҳукмини ягона ҳукм деб қабул қилиш ва У белгилаган йўлга тўлиқ таслим бўлишдир. Кимки Аллоҳни ягона деб атаб, аммо Унинг амрига бўйсунмаса, у тавҳид аҳлидан эмас. Чунки Аллоҳ зотда ҳам, ҳукмда ҳам, ҳидоятда ҳам ягонадир. Аллоҳ таоло Ал-Воҳид дир. Ал-Воҳид — зотда, илоҳликда, ҳукмда ва ҳидоятда мутлақ ягона бўлган Аллоҳдир; Унга шерик, тенг ёки муқобил йўқ. Аллоҳ Ўзини Ал-Валий деб танитди. У мўминларнинг валийсидир. У қулларини ташлаб қўймайди, ҳидоятсиз қолдирмайди, золимларга топширмайди. Аллоҳ валийликни Ўзи белгилаган йўл орқали намоён қилади. Кимки Аллоҳ белгилаган валийлик тизимини рад этса, у Аллоҳнинг яқинлигини рад этган бўлади. Шунингдек, Аллоҳ Ал-Волий дир — ҳукм юритувчи, бошқарувчи, амр қилувчи Зотдир. Унинг ҳукмига шерик йўқ. Унинг амрига мухолифлик қилиш — Аллоҳга мухолифлик қилишдир. Кимки Аллоҳга имон келтирдим деса, аммо Унинг ҳукмини қабул қилмаса, у имонида ростгўй эмас. Чунки имоннинг мавжудлиги итоат б...
Давомини ўқинг