Нега Инсон ва Дин Уламолари Ҳар Доим Адашади?

-

Инсон психологияси ҳақиқатга мойил бўлса ҳам, ҳақиқатнинг нафсни қийнаши туфайли ундан узоқлашиш тенденциясига эга. Ҳақиқат инсондан ўзини танқидий баҳолашни, хатоларни тан олишни, ички кураш ва трансформацияни талаб қилади. Шу сабаб кўпчилик оғриқсиз тасаллини танлайди ва аста-секин ҳақиқатдан узоқлашади.

Инсон қалбида икки овоз бор: бири ҳаққа чорлайди, иккинчиси нафснинг қули бӯлишга. Ҳақиқат қалбни уйғотади, лекин уйғониш оғриқли — чунки инсон ўзининг асл ҳолатини кўради. Ғофиллик эса нафсга ёқадиган осон амалдир. Шунинг учун кўплар ҳақиқатдан қочиб, унинг ўрнини босадиган тасаллига юзланади. Жамиятда ҳам шу манзара такрорланади: кучлининг садоси ҳақдек эшитилади, ростсўзнинг овози эса қирғоққа урилиб йўқолган тўлқиндек сўниб кетади. Уйғонишга чақирган инсон эътиборсиз қолади, чунки уйғониш нафс учун оғир, бефарқлик эса енгил.

Дин уламоларининг адашиши ҳам шу сабабдан келиб чиқади: улар оммадан қўрқади, анъанадан оғишдан хавотирланади, мавқеини йўқотишдан ташвишланади. Шу туфайли нутқларида ҳақиқат эмас, оммага ёқадиган ва нафсни тинчлантирадиган сўзлар устун келади. Ҳақиқат эса инсондан ўзгариш, масъулият ва ички ҳаракат талаб қилади — шунинг учун улар аста-секин ҳақиқатдан узоқлашади.

Исо алайҳиссалом диннинг моҳиятига эмас, балки уни маросим ва шариат қобиғига қамаб қўйган, руҳдан узоқ ва мутаассиб тузум эгаларини танқид қилган. У шариатни мақсадга айлантириб олган диндор ва диний раҳнамоларга қарши чиққан. Шунинг учун тарихнинг ҳар бир даврида ҳақиқат келганда унинг биринчи қарши турганлари — шаклга қотиб қолган мутаассиб жамоалар бўлган. Худди Садуқийлар ва Фарзийлар Исо алайҳиссаломга қарши чиққанидек.

Пайғамбарлар эса ҳар доим тузумнинг қарши томонида турган: тузум ҳаловатни истайди, пайғамбар уйғонишни; тузум кўринган шаклни асраб-авайлайди, пайғамбар кўринмаган моҳиятни очади. Шунинг учун ҳақиқат келганда унинг энг кучли қарши тарафлари ҳамиша шаклга қамалган жамоалар бўлиб келган.

Инсон доимий шаклда ҳақиқатдан узоқлашиб боради, чунки ҳақиқатнинг нафсга босимимини кӯтаролмайди. Ҳидоят ўзгариш талаб қилади, аммо нафс қотиб қолган шаклчиликни, яъни барча нарсага маросим ва ритуал харакат деб қарагани учун руҳоният ва маънавиятдан бутунлай бебаҳра қолади.

ИМОМ МАҲДИЙ Таълимотлари - YouTube

Mahdiy Ansorlari

Кутилган Имом Маҳдий келди. Мазкур каналда ёритиладиган мавзулар Муҳаммад ал-Маҳдийнинг элчилари Аҳмад ал-Ҳасан ва Аба Содиқ таълимотларига асосланади. Исломдан фақат унинг исми, Қуръондан ҳарфлари қолди. Халқлардан ҳидоят кўтарилди, уламодан илм. Ерни адолатсизлик ва зулм қоплади. Бу Қиёмат замонида узр қолмади: ҳақ айтилди, гувоҳ келди, мезон қўйилди. Танлов сизда.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

АЛЛОҲНИНГ АЛ-ЛАТИФ ИСМИ ВА МАЪНОСИ

-
  Аллоҳ Ўзини Ал-Латиф — Энг Нозик, Энг Меҳрибон, Энг Латофатли Зот — деб Қуръонда етти марта зикр қилади. Ал-Латиф — бандаларининг ишларини улар сезмаган ҳолда, энг фойдали ва энг гўзал тарзда бошқарувчи Зотдир. У бандасига нисбатан ўта меҳрибон, юмшоқ, раҳмлидир; айни пайтда У банданинг ҳолатини, амалларини, қалбида нима борлигини, фикрлари ва истакларини тўлиқ билувчидир. Энг Меҳрибон, Энг Нозик, Лутф Соҳиби Зот Латиф сўзи лом–то–фа илдизидан келиб чиққан бўлиб, тўртта асосий маънони англатади: меҳрибон, юмшоқ, мулойим, раҳмли бўлиш ва яхшилик ато этиш; нозик, латофатли ва нафис бўлиш; жуда нозик тарзда таъсир қилиш ва барча майда тафсилотларни билиш; ҳолат ва шароитларни инобатга олган ҳолда муомала қилиш. Бу илдиз Қуръонда саккиз марта, икки хил шаклда келган. Масалан: وَلْيَتَلَطَّفْ (эҳтиёткор бўлсин), لَطِيفٌ (Ўта Нозик). Луғавий жиҳатдан лутф тушунчаси шунчалик мулойим яхшиликни англатадики, инсон уни ҳатто сезмай ҳам қолади; шунингдек, жуда нозик, кўз...
Давомини ўқинг

Инсон онгидаги туб инқилоб ҳақида

-
Инсон ўз онгида туб, кескин ўзгариш қилиши ҳақиқатан ҳам мумкинми? Мен ташқи нарсаларни - бузуқ ҳукумат лар, қулаётган иқтисод, ифлос муҳитни эмас, ични — инсон онгини назарда тутаяпман. Чунки биз кўраётган дунё инсон онги қандай бўлса шундай шаклда кўринади. Демак, асосий савол шу: сиз ва мен ўз онгимизда тўлиқ инқилоб қила оламизми? Аслида дунё доим инқирозда бўлган. Лекин ҳозирги инқироз, кўпчилик ҳис қилаётган инқироз — онгнинг ўзидаги инқироз. У энди эски қолиплар, эски меъёрлар, маъносини йўқотган анъаналар билан яшай олмайди. Биз инқироздамиз, чунки маълум бир яшаш тарзи — уни америкалик, европалик ёки осиёлик деб аташдан қатъи назар — инсон қалбида тинчлик, муҳаббат, озодликни пайдо қила олмади. Агар дунёга диққат билан қарасангиз, даҳшатли азоб-уқубат, доимий тўқнашув, ғоялар урушлари, бир-биримизга қилаётган зўравонликлар ва ички агрессия кўринади. Шу билан бирга технологияда улкан тараққиётни ҳам кўрамиз: биз уча оламиз, осмонўпар бинолар қура оламиз, бир зумда дунёнинг ...
Давомини ўқинг

ҲАҚИҚИЙ ТАВҲИД ВА ЯГОНА БОШҚАРУВ ТИЗИМИ

-
  Тавҳид — Аллоҳни ягона Зот сифатида тан олиш, Унинг ҳукмини ягона ҳукм деб қабул қилиш ва У белгилаган йўлга тўлиқ таслим бўлишдир. Кимки Аллоҳни ягона деб атаб, аммо Унинг амрига бўйсунмаса, у тавҳид аҳлидан эмас. Чунки Аллоҳ зотда ҳам, ҳукмда ҳам, ҳидоятда ҳам ягонадир. Аллоҳ таоло Ал-Воҳид дир. Ал-Воҳид — зотда, илоҳликда, ҳукмда ва ҳидоятда мутлақ ягона бўлган Аллоҳдир; Унга шерик, тенг ёки муқобил йўқ. Аллоҳ Ўзини Ал-Валий деб танитди. У мўминларнинг валийсидир. У қулларини ташлаб қўймайди, ҳидоятсиз қолдирмайди, золимларга топширмайди. Аллоҳ валийликни Ўзи белгилаган йўл орқали намоён қилади. Кимки Аллоҳ белгилаган валийлик тизимини рад этса, у Аллоҳнинг яқинлигини рад этган бўлади. Шунингдек, Аллоҳ Ал-Волий дир — ҳукм юритувчи, бошқарувчи, амр қилувчи Зотдир. Унинг ҳукмига шерик йўқ. Унинг амрига мухолифлик қилиш — Аллоҳга мухолифлик қилишдир. Кимки Аллоҳга имон келтирдим деса, аммо Унинг ҳукмини қабул қилмаса, у имонида ростгўй эмас. Чунки имоннинг мавжудлиги итоат б...
Давомини ўқинг