ОХИРЗАМОН, ҲУКМДОРЛАР ВА СОҲТА ОЛИМЛАР ҲАҚИДАГИ 100 ҲАДИС
1. Киши шундай замонга тушадики: эрталаб мўмин бўлиб юради, кечга бориб дунё манфаати учун динидан айрилади; ёки кечаси иймон билан ётади, тонгга келиб иймонидан воз кечади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Саҳиҳ Муслим
2. Охир замонда раҳбарлар келади; уларнинг қалблари шайтонларнинг қалбига ўхшайди, таналари эса инсон.
Ровий: Ҳузайфа ибн Яман, Манба: Саҳиҳ Муслим
3. Масъулият лаёқатсизларга берилганда, Қиёматни кутинг.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Саҳиҳ Бухорий
4. Олимлар кетиши билан илм кўтарилади; одамлар жоҳилларни раҳбар қилиб олади, улар нотўғри ҳукм чиқаради ва одамларни адаштириб қўяди.
Ровий: Абдуллоҳ ибн Амр, Манба: Саҳиҳ Бухорий ва Саҳиҳ Муслим
5. Охир замонда ёлғончи ишончли деб қабул қилинади, ростгўй эса ёлғончига чиқарилади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Муснад Аҳмад, Сунан Ибн Мажа
6. Оммавий ишлар ҳақида арзимас ва лаёқатсиз одамлар сўзлайди; уларни рувайбиза дейилади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Сунан Ибн Можа
7. Иймонни сақлаш қўлда олов ушлаш каби қийин бўлади.
Ровий: Анас ибн Малик, Манба: Жомеъ ат-Тирмизий
8. Илм камаяди, жаҳолат кўпаяди, фаҳш ва фисқ ёйилади.
Ровий: Анас ибн Малик, Манба: Саҳиҳ Бухорий ва Саҳиҳ Муслим
9. Қотилликлар кўпаяди; қотил нега ўлдирганини, қурбон нима учун ўлдирилганини билмайди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Саҳиҳ Бухорий ва Саҳиҳ Муслим
10. Кечагина қўй боқувчи, муҳтож бўлган одамлар баланд бинолар қуришда мусобақалашади.
Ровий: Умар ибн Хаттоб ва Абу Ҳурайра, Манба: Саҳиҳ Бухорий ва Саҳиҳ Муслим
11. Вақт тез ўтади, фитналар кўпаяди ва одамлар тинчсизликка юз тутади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Саҳиҳ Бухорий ва Саҳиҳ Муслим
12. Қуръон ўқилади, лекин унинг маъноси қалбларга етмайди; ўқиш томоқдан ўтмайди.
Ровий: Абу Саид ал-Худрий, Манба: Саҳиҳ Бухорий
13. Динини дунё манфаати учун сотган одам фитнада йўлдан озади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси саҳийҳ ривоятлар
14. Одамлар динни дунё топиш учун ўрганади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Ибн Ҳиббон (маъноси)
15. Илм эгалари камайганда, жаҳолат тарқалади ва яхшилик йўқолади.
Ровий: Анас ибн Малик, Манба: Саҳиҳ Бухорий ва Саҳиҳ Муслим
16. Зино очиқ қилинади, шароб очиқча ичилади, фоҳишалик оддийлашади.
Ровий: Абу Молик ал-Ашъарий, Манба: Саҳиҳ Муслим
17. Уммат учун энг хавфлиси — йўлдан оздирувчи имомлардир.
Ровий: Собит, Манба: Муснад Аҳмад
18. Одамлар пулни ҳалолданми, ҳаромданми келганини фарқламайди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Саҳиҳ Бухорий
19. Дунёга ҳаддидан ортиқ берилиб кетилганда, адолат йўқолади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
20. Бозорлар кўпаяди, аммо илм эгалари камаяди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Саҳиҳ Бухорий (маъноси)
21. Диндан фақат номи, Қуръондан фақат ҳарфлари қолади; масжидлар тўлади, аммо тақво бўлмайди.
Ровий: Али, Манба: Байҳақий, Шуабул Иймон
22. Олимларнинг ўлими — жамиятдан нурнинг кетишидир.
Ровий: Абдуллоҳ ибн Амр, Манба: Саҳиҳ Бухорий
23. Халқ зулм қилувчи раҳбарларни қўллаб-қувватлайди; ҳақни айтган киши ғариб бўлиб қолади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
24. Раҳбарлар қалбларида раҳм қолмайди.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: Саҳиҳ Муслим (маъносига яқин)
25. Масжидлар безатилади, аммо қалбларда ҳидоят бўлмайди.
Ровий: Анас, Манба: Насаий
26. Рибодан сақланган киши ҳам унинг ғуборига дучор бўлади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Сунан Ибн Мажа
27. Танаси инсонга ўхшаш, лекин қалби шайтон каби бўлган раҳбарлар келади.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: Саҳиҳ Муслим
28. Динни дунё фойдасига сотадиган уламолар пайдо бўлади; улар одамларни ҳақдан узоқлаштиради.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси ривоятлар
29. Рост айтувчи ёлғончига чиқарилади; ботил тарафдорлари мақталади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Муснад Аҳмад (маъноси)
30. Золим амирлар ҳукмрон бўлади ва халқ уларни оддий ҳол каби қабул қилади.
Ровий: Ибн Аббос, Манба: Табароний (маъноси)
31. Фитна ҳар бир уйга кириб боради.
Ровий: Имом Бакир, Манба: Ғайбат ан-Нуъмонӣ
32. Диндан фақат номи, Қуръондан расми қолади.
Ровий: Али, Манба: Байҳақий
33. Одамлар йўлдан оздирувчи имомларга эргашади.
Ровий: Абу Зарр, Манба: Муснад Аҳмад (маъноси)
34. Ёлғон кенг тарқалади; ростлик эса қадрсизланади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Муснад Аҳмад
35. Қалблардан нур кетади; зулмат кўпаяди.
Ровий: Анас, Манба: маъно ривояти
36. Одамлар дунёнинг ортидан кетади ва динни манфаатга айлантиради.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: Муснад Аҳмад (маъноси)
37. Уламолар ҳукмдорлар изидан юриб қолади; ҳақни айтишдан қайтиб кетади.
Ровий: Ҳудр, Манба: Доримий
38. Ҳақ йўқолади, ботил қабул қилинади.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: Табароний
39. Масжидлар безатилади, аммо қалбларда тақво бўлмайди.
Ровий: Анас, Манба: Насаий
40. Золим амирлар кўпаяди.
Ровий: Ибн Аббос, Манба: Табароний
41. Яхши раҳбарлар камаяди, ёмон раҳбарлар кўпаяди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси ривоятлар
42. Одамларга раҳбарлик қилиш учун энг ёмонлари танланади.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: маъно ривояти
43. Раҳбарлик омонат эмас, ўлжа каби таланади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Тирмизий (маъноси)
44. Одамлар илмсиз кишилардан фатво сўрайди ва адашади.
Ровий: Абдуллоҳ ибн Амр, Манба: Саҳиҳ Бухорий ва Саҳиҳ Муслим
45. Ҳукмдор нафси билан ҳукм қилади; бундай ҳокимият фитна келтиради.
Ровий: Имом Содиқ, Манба: ал-Кофий
46. Раҳбарлар ҳақ йўлидан узоқлашади ва зулмни адолат деб атай бошлайди.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: маъноси ривоятлар
47. Одамлар бойлик учун ҳалол-ҳаромни аралаштиради.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Сунан Ибн Мажа
48. Раҳбарлар инсонга ўхшайди, лекин ичлари шайтонга ўхшайди.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: Саҳиҳ Муслим
49. Ёмон раҳбарлар кўпаяди, яхшилар эса камаяди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
50. Золим раҳбарлар халқни қўрқитиш билан бошқаради.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: маъноси ривоятлар
51. Ким раҳбарнинг ёлғонини тасдиқласа ёки зулмига ёрдам берса — у Набийдан эмас.
Ровий: Кааб ибн Ужра, Манба: Насаий, Аҳмад
52. Раҳбарликни талаб қилган киши унга лойиқ эмас.
Ровий: Абдуллоҳ ибн Амр, Манба: Саҳиҳ Бухорий (маъноси)
53. Ҳукмдорлар қалби қулфланган бўлади, насиҳат таъсир қилмайди.
Ровий: Имом Бакир, Манба: Ғайбат ат-Тусий
54. Ҳукмдорлар Аллоҳнинг ҳукми билан эмас, нафс истаги билан ҳукм қилади.
Ровий: Имом Содиқ, Манба: ал-Кофий
55. Одамлар дунё талабида бўлганида, илм йўқолади ва жоҳиллар ҳукм юритади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
56. Одамларнинг ишларини энг ёмонлари бошқаради; уларда раҳм ва тақво қолмайди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Байҳақий (маъноси)
57. Масжидлар кўпаяди, аммо илм камаяди.
Ровий: Анас, Манба: Насаий
58. Фитна ҳақ ва ботилни аралаштириб юборади.
Ровий: Табароний, Манба: маъно ривояти
59. Раҳбарлар бойликни талон-тарож қилади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси ривоятлар
60. Илмсиз ва тақвосиз одамларга ҳурмат кўрсатилади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
61. Одамлар илмсиз раҳбарларни тайинлайди; улар нотўғри ҳукм чиқаради ва адаштириб қўяди.
Ровий: Абдуллоҳ ибн Амр, Манба: Саҳиҳ Бухорий ва Саҳиҳ Муслим
62. Сўзи ширин, аммо қалбида иймон йўқ кишилар раҳбарликка интилганида фитна келади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси ривоятлар
63. Одамлар раҳбарларининг зулми туфайли ҳақни айтишдан қўрқиб қолади.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: маъноси ривоятлар
64. Одамлар раҳбарлари ҳақида “биздан эмас” дейди, чунки уларнинг амаллари халққа зарар келтиради.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: маъно ривояти
65. Дин пешолари орасида қалбида тақво йўқ кишилар кўпаяди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
66. Одамлар уламоларнинг сўзини эмас, динни бузувчи кишиларнинг гапини афзал кўради.
Ровий: Анас, Манба: маъно ривояти
67. Ҳокимият дунё талабига айланганда адолат йўқолади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
68. Раҳбарлик омонат эмас, манфаат воситаси сифатида кўрилади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Жомеъ ат-Тирмизий (маъноси)
69. Одамлар ҳукмдорларига кўр-кўрона эргашади; улар эса Аллоҳнинг ҳукми билан эмас, нафс билан ҳукм қилади.
Ровий: Ибн Аббос, Манба: маъно ривояти
70. Мўмин раҳбарлардан қўрқиб яшайди; ҳақ сўз айтиш қийинлашади.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: маъноси ривоятлар
71. Раҳбарлар иймондан асар ҳам қолмаган ҳолда инсонлар орасида юради.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: Саҳиҳ Муслим (маъносига яқин)
72. Одамлар илмсиз фатвочиларга эргашади.
Ровий: Абдуллоҳ ибн Амр, Манба: Саҳиҳ Бухорий ва Саҳиҳ Муслим
73. Яхши одамлар раҳбарликдан четлатилади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
74. Дунёвий мақсаддаги уламолар пайдо бўлади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси ривоятлар
75. Раҳбар халқнинг амалига қараб берилади; халқ фасод қилса, раҳбар ҳам фасод бўлади.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: маъноси ривоятлар
76. Раҳбарлар нафс йўлидан юради, ҳақни ташлайди.
Ровий: Анас, Манба: маъно ривояти
77. Раҳбарликка ҳавас қилган киши унга лойиқ эмас.
Ровий: Абдуллоҳ ибн Амр, Манба: маъно ривояти
78. Раҳбарлар динидан узоқлашса, халқ ҳам шундай бўлади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
79. Зулм оддий каби қабул қилинади; ҳақ сўз ўтмайди.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: маъноси ривоятлар
80. Раҳбарлар ҳақ йўлдан чиқади; уламолар уларни қўллаб, ҳақни айтишдан қайтиб қўяди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
81. Уламоларнинг баъзилари ҳукмдорлар дарборасида юриб қолади.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: маъноси ривоятлар
82. Одамлар динини намойиш учун ўрганади; амаллари риёга айланади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
83. Фасодкор раҳбарларнинг кўпайиши Қиёмат яқинлигининг белгисидир.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси ривоятлар
84. Халқ ҳукмдорларининг хатосини кўрмайди; уни мақтайди.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: маъно ривояти
85. Ёмон раҳбар келганда фитналар ёғилади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
86. Раҳбарлик омонат, лекин одамлар уни ўлжа деб билади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Жомеъ ат-Тирмизий (маъноси)
87. Зулмга ёрдам берган одам Набийдан эмас.
Ровий: Кааб ибн Ужра, Манба: Насаий, Аҳмад
88. Ҳукмдорларда адолат йўқолганда, ер зулм билан тўлади.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: маъноси ривоятлар
89. Қалблар қаттиқ бўлади, одамлар ҳақдан юз ўгирган раҳбарларга эргашади.
Ровий: Али, Манба: маъно ривояти
90. Раҳбарлар халққа қийналиш юклайди, ўзи осойишталикда яшайди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси ривоятлар
91. Уламоларнинг баъзилари ҳақни яширади.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: маъноси ривоятлар
92. Раҳбар мансабни ҳавас билан истаса — у ишга лойиқ эмас.
Ровий: Абдуллоҳ ибн Амр, Манба: маъно ривояти
93. Одамлар раҳбарларнинг хатосини мақтай бошлайди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси ривоятлар
94. Адолат билан ҳукм қилувчи раҳбарлар камаяди, зулм кўпаяди.
Ровий: Анас, Манба: маъно ривояти
95. Халқ раҳбар розилиги учун ҳақни ташлаб, ботилга ёлғон ҳимоя қилади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси ривоятлар
96. Ёмон раҳбар жамиятнинг қалбини бузади.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: маъноси ривоятлар
97. Халқ қандай бўлса, раҳбари ҳам шундай бўлади.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: маъно ривояти
98. Илмсиз раҳбарлар келади; уларнинг ҳукми хатога тўла бўлади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
99. Одамлар раҳбарнинг йўлига қараб ҳаракат қилади; у ҳаққа ёки ботилга етакласа, улар ҳам шу йўлдан кетади.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: маъноси ривоятлар
100. Ер зулм ва жиноят билан тўлади; адолат йўқолади; ва Аллоҳ ерни адолатга қайтариш учун бир кишини чиқаради.
Ровий: бир неча саҳобалар, Манба: Маҳдий ҳақидаги саҳийҳ маъно ривоятлари.
ИМОМ МАҲДИЙ Таълимотлари - YouTube
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Саҳиҳ Муслим
2. Охир замонда раҳбарлар келади; уларнинг қалблари шайтонларнинг қалбига ўхшайди, таналари эса инсон.
Ровий: Ҳузайфа ибн Яман, Манба: Саҳиҳ Муслим
3. Масъулият лаёқатсизларга берилганда, Қиёматни кутинг.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Саҳиҳ Бухорий
4. Олимлар кетиши билан илм кўтарилади; одамлар жоҳилларни раҳбар қилиб олади, улар нотўғри ҳукм чиқаради ва одамларни адаштириб қўяди.
Ровий: Абдуллоҳ ибн Амр, Манба: Саҳиҳ Бухорий ва Саҳиҳ Муслим
5. Охир замонда ёлғончи ишончли деб қабул қилинади, ростгўй эса ёлғончига чиқарилади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Муснад Аҳмад, Сунан Ибн Мажа
6. Оммавий ишлар ҳақида арзимас ва лаёқатсиз одамлар сўзлайди; уларни рувайбиза дейилади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Сунан Ибн Можа
7. Иймонни сақлаш қўлда олов ушлаш каби қийин бўлади.
Ровий: Анас ибн Малик, Манба: Жомеъ ат-Тирмизий
8. Илм камаяди, жаҳолат кўпаяди, фаҳш ва фисқ ёйилади.
Ровий: Анас ибн Малик, Манба: Саҳиҳ Бухорий ва Саҳиҳ Муслим
9. Қотилликлар кўпаяди; қотил нега ўлдирганини, қурбон нима учун ўлдирилганини билмайди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Саҳиҳ Бухорий ва Саҳиҳ Муслим
10. Кечагина қўй боқувчи, муҳтож бўлган одамлар баланд бинолар қуришда мусобақалашади.
Ровий: Умар ибн Хаттоб ва Абу Ҳурайра, Манба: Саҳиҳ Бухорий ва Саҳиҳ Муслим
11. Вақт тез ўтади, фитналар кўпаяди ва одамлар тинчсизликка юз тутади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Саҳиҳ Бухорий ва Саҳиҳ Муслим
12. Қуръон ўқилади, лекин унинг маъноси қалбларга етмайди; ўқиш томоқдан ўтмайди.
Ровий: Абу Саид ал-Худрий, Манба: Саҳиҳ Бухорий
13. Динини дунё манфаати учун сотган одам фитнада йўлдан озади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси саҳийҳ ривоятлар
14. Одамлар динни дунё топиш учун ўрганади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Ибн Ҳиббон (маъноси)
15. Илм эгалари камайганда, жаҳолат тарқалади ва яхшилик йўқолади.
Ровий: Анас ибн Малик, Манба: Саҳиҳ Бухорий ва Саҳиҳ Муслим
16. Зино очиқ қилинади, шароб очиқча ичилади, фоҳишалик оддийлашади.
Ровий: Абу Молик ал-Ашъарий, Манба: Саҳиҳ Муслим
17. Уммат учун энг хавфлиси — йўлдан оздирувчи имомлардир.
Ровий: Собит, Манба: Муснад Аҳмад
18. Одамлар пулни ҳалолданми, ҳаромданми келганини фарқламайди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Саҳиҳ Бухорий
19. Дунёга ҳаддидан ортиқ берилиб кетилганда, адолат йўқолади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
20. Бозорлар кўпаяди, аммо илм эгалари камаяди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Саҳиҳ Бухорий (маъноси)
21. Диндан фақат номи, Қуръондан фақат ҳарфлари қолади; масжидлар тўлади, аммо тақво бўлмайди.
Ровий: Али, Манба: Байҳақий, Шуабул Иймон
22. Олимларнинг ўлими — жамиятдан нурнинг кетишидир.
Ровий: Абдуллоҳ ибн Амр, Манба: Саҳиҳ Бухорий
23. Халқ зулм қилувчи раҳбарларни қўллаб-қувватлайди; ҳақни айтган киши ғариб бўлиб қолади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
24. Раҳбарлар қалбларида раҳм қолмайди.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: Саҳиҳ Муслим (маъносига яқин)
25. Масжидлар безатилади, аммо қалбларда ҳидоят бўлмайди.
Ровий: Анас, Манба: Насаий
26. Рибодан сақланган киши ҳам унинг ғуборига дучор бўлади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Сунан Ибн Мажа
27. Танаси инсонга ўхшаш, лекин қалби шайтон каби бўлган раҳбарлар келади.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: Саҳиҳ Муслим
28. Динни дунё фойдасига сотадиган уламолар пайдо бўлади; улар одамларни ҳақдан узоқлаштиради.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси ривоятлар
29. Рост айтувчи ёлғончига чиқарилади; ботил тарафдорлари мақталади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Муснад Аҳмад (маъноси)
30. Золим амирлар ҳукмрон бўлади ва халқ уларни оддий ҳол каби қабул қилади.
Ровий: Ибн Аббос, Манба: Табароний (маъноси)
31. Фитна ҳар бир уйга кириб боради.
Ровий: Имом Бакир, Манба: Ғайбат ан-Нуъмонӣ
32. Диндан фақат номи, Қуръондан расми қолади.
Ровий: Али, Манба: Байҳақий
33. Одамлар йўлдан оздирувчи имомларга эргашади.
Ровий: Абу Зарр, Манба: Муснад Аҳмад (маъноси)
34. Ёлғон кенг тарқалади; ростлик эса қадрсизланади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Муснад Аҳмад
35. Қалблардан нур кетади; зулмат кўпаяди.
Ровий: Анас, Манба: маъно ривояти
36. Одамлар дунёнинг ортидан кетади ва динни манфаатга айлантиради.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: Муснад Аҳмад (маъноси)
37. Уламолар ҳукмдорлар изидан юриб қолади; ҳақни айтишдан қайтиб кетади.
Ровий: Ҳудр, Манба: Доримий
38. Ҳақ йўқолади, ботил қабул қилинади.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: Табароний
39. Масжидлар безатилади, аммо қалбларда тақво бўлмайди.
Ровий: Анас, Манба: Насаий
40. Золим амирлар кўпаяди.
Ровий: Ибн Аббос, Манба: Табароний
41. Яхши раҳбарлар камаяди, ёмон раҳбарлар кўпаяди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси ривоятлар
42. Одамларга раҳбарлик қилиш учун энг ёмонлари танланади.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: маъно ривояти
43. Раҳбарлик омонат эмас, ўлжа каби таланади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Тирмизий (маъноси)
44. Одамлар илмсиз кишилардан фатво сўрайди ва адашади.
Ровий: Абдуллоҳ ибн Амр, Манба: Саҳиҳ Бухорий ва Саҳиҳ Муслим
45. Ҳукмдор нафси билан ҳукм қилади; бундай ҳокимият фитна келтиради.
Ровий: Имом Содиқ, Манба: ал-Кофий
46. Раҳбарлар ҳақ йўлидан узоқлашади ва зулмни адолат деб атай бошлайди.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: маъноси ривоятлар
47. Одамлар бойлик учун ҳалол-ҳаромни аралаштиради.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Сунан Ибн Мажа
48. Раҳбарлар инсонга ўхшайди, лекин ичлари шайтонга ўхшайди.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: Саҳиҳ Муслим
49. Ёмон раҳбарлар кўпаяди, яхшилар эса камаяди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
50. Золим раҳбарлар халқни қўрқитиш билан бошқаради.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: маъноси ривоятлар
51. Ким раҳбарнинг ёлғонини тасдиқласа ёки зулмига ёрдам берса — у Набийдан эмас.
Ровий: Кааб ибн Ужра, Манба: Насаий, Аҳмад
52. Раҳбарликни талаб қилган киши унга лойиқ эмас.
Ровий: Абдуллоҳ ибн Амр, Манба: Саҳиҳ Бухорий (маъноси)
53. Ҳукмдорлар қалби қулфланган бўлади, насиҳат таъсир қилмайди.
Ровий: Имом Бакир, Манба: Ғайбат ат-Тусий
54. Ҳукмдорлар Аллоҳнинг ҳукми билан эмас, нафс истаги билан ҳукм қилади.
Ровий: Имом Содиқ, Манба: ал-Кофий
55. Одамлар дунё талабида бўлганида, илм йўқолади ва жоҳиллар ҳукм юритади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
56. Одамларнинг ишларини энг ёмонлари бошқаради; уларда раҳм ва тақво қолмайди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Байҳақий (маъноси)
57. Масжидлар кўпаяди, аммо илм камаяди.
Ровий: Анас, Манба: Насаий
58. Фитна ҳақ ва ботилни аралаштириб юборади.
Ровий: Табароний, Манба: маъно ривояти
59. Раҳбарлар бойликни талон-тарож қилади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси ривоятлар
60. Илмсиз ва тақвосиз одамларга ҳурмат кўрсатилади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
61. Одамлар илмсиз раҳбарларни тайинлайди; улар нотўғри ҳукм чиқаради ва адаштириб қўяди.
Ровий: Абдуллоҳ ибн Амр, Манба: Саҳиҳ Бухорий ва Саҳиҳ Муслим
62. Сўзи ширин, аммо қалбида иймон йўқ кишилар раҳбарликка интилганида фитна келади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси ривоятлар
63. Одамлар раҳбарларининг зулми туфайли ҳақни айтишдан қўрқиб қолади.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: маъноси ривоятлар
64. Одамлар раҳбарлари ҳақида “биздан эмас” дейди, чунки уларнинг амаллари халққа зарар келтиради.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: маъно ривояти
65. Дин пешолари орасида қалбида тақво йўқ кишилар кўпаяди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
66. Одамлар уламоларнинг сўзини эмас, динни бузувчи кишиларнинг гапини афзал кўради.
Ровий: Анас, Манба: маъно ривояти
67. Ҳокимият дунё талабига айланганда адолат йўқолади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
68. Раҳбарлик омонат эмас, манфаат воситаси сифатида кўрилади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Жомеъ ат-Тирмизий (маъноси)
69. Одамлар ҳукмдорларига кўр-кўрона эргашади; улар эса Аллоҳнинг ҳукми билан эмас, нафс билан ҳукм қилади.
Ровий: Ибн Аббос, Манба: маъно ривояти
70. Мўмин раҳбарлардан қўрқиб яшайди; ҳақ сўз айтиш қийинлашади.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: маъноси ривоятлар
71. Раҳбарлар иймондан асар ҳам қолмаган ҳолда инсонлар орасида юради.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: Саҳиҳ Муслим (маъносига яқин)
72. Одамлар илмсиз фатвочиларга эргашади.
Ровий: Абдуллоҳ ибн Амр, Манба: Саҳиҳ Бухорий ва Саҳиҳ Муслим
73. Яхши одамлар раҳбарликдан четлатилади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
74. Дунёвий мақсаддаги уламолар пайдо бўлади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси ривоятлар
75. Раҳбар халқнинг амалига қараб берилади; халқ фасод қилса, раҳбар ҳам фасод бўлади.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: маъноси ривоятлар
76. Раҳбарлар нафс йўлидан юради, ҳақни ташлайди.
Ровий: Анас, Манба: маъно ривояти
77. Раҳбарликка ҳавас қилган киши унга лойиқ эмас.
Ровий: Абдуллоҳ ибн Амр, Манба: маъно ривояти
78. Раҳбарлар динидан узоқлашса, халқ ҳам шундай бўлади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
79. Зулм оддий каби қабул қилинади; ҳақ сўз ўтмайди.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: маъноси ривоятлар
80. Раҳбарлар ҳақ йўлдан чиқади; уламолар уларни қўллаб, ҳақни айтишдан қайтиб қўяди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
81. Уламоларнинг баъзилари ҳукмдорлар дарборасида юриб қолади.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: маъноси ривоятлар
82. Одамлар динини намойиш учун ўрганади; амаллари риёга айланади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
83. Фасодкор раҳбарларнинг кўпайиши Қиёмат яқинлигининг белгисидир.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси ривоятлар
84. Халқ ҳукмдорларининг хатосини кўрмайди; уни мақтайди.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: маъно ривояти
85. Ёмон раҳбар келганда фитналар ёғилади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
86. Раҳбарлик омонат, лекин одамлар уни ўлжа деб билади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: Жомеъ ат-Тирмизий (маъноси)
87. Зулмга ёрдам берган одам Набийдан эмас.
Ровий: Кааб ибн Ужра, Манба: Насаий, Аҳмад
88. Ҳукмдорларда адолат йўқолганда, ер зулм билан тўлади.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: маъноси ривоятлар
89. Қалблар қаттиқ бўлади, одамлар ҳақдан юз ўгирган раҳбарларга эргашади.
Ровий: Али, Манба: маъно ривояти
90. Раҳбарлар халққа қийналиш юклайди, ўзи осойишталикда яшайди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси ривоятлар
91. Уламоларнинг баъзилари ҳақни яширади.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: маъноси ривоятлар
92. Раҳбар мансабни ҳавас билан истаса — у ишга лойиқ эмас.
Ровий: Абдуллоҳ ибн Амр, Манба: маъно ривояти
93. Одамлар раҳбарларнинг хатосини мақтай бошлайди.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси ривоятлар
94. Адолат билан ҳукм қилувчи раҳбарлар камаяди, зулм кўпаяди.
Ровий: Анас, Манба: маъно ривояти
95. Халқ раҳбар розилиги учун ҳақни ташлаб, ботилга ёлғон ҳимоя қилади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъноси ривоятлар
96. Ёмон раҳбар жамиятнинг қалбини бузади.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: маъноси ривоятлар
97. Халқ қандай бўлса, раҳбари ҳам шундай бўлади.
Ровий: Ибн Масъуд, Манба: маъно ривояти
98. Илмсиз раҳбарлар келади; уларнинг ҳукми хатога тўла бўлади.
Ровий: Абу Ҳурайра, Манба: маъно ривояти
99. Одамлар раҳбарнинг йўлига қараб ҳаракат қилади; у ҳаққа ёки ботилга етакласа, улар ҳам шу йўлдан кетади.
Ровий: Ҳузайфа, Манба: маъноси ривоятлар
100. Ер зулм ва жиноят билан тўлади; адолат йўқолади; ва Аллоҳ ерни адолатга қайтариш учун бир кишини чиқаради.
Ровий: бир неча саҳобалар, Манба: Маҳдий ҳақидаги саҳийҳ маъно ривоятлари.
ИМОМ МАҲДИЙ Таълимотлари - YouTube
Comments
Post a Comment